alışmak..

insana ait en önemli özelliklerden biri "alışmak" kabiliyeti belkide...bu konuda sınır tanımıyoruz her şeye alışma yeteneğimiz var, zaman faktörü değişebiliyor sadece ama insan eninde sonunda konu ne olursa olsun yeni durumuna adapte olabiliyor. her gün başka dertlerle karşılaştığımız bu dünyada bize verilen en büyük nimetlerden biri alışabilmek.

ya alışamasaydık? işte o zaman yalnızca bir acı bize yeterdi. her gün onun ızdırabıyla uyur ve uyanırdık, dünya gerçekten bir zindan olurdu. iyi ki alışıyoruz. bazen alışırken kafayı yediğimizde doğrudur ama olsun insanlar da bizim bu halimize alışıyorlardır nihayetinde...

öyle böyle alışırım alışacağım alıştım derken ömür geçiveriyor... bugünün  büyük derdi yarın dudağımızın kenarında bir tebessüm oluveriyor. dün ağladığımız işlere bugün gülüyoruz. hayat böyle garip ve anlamlandırması zor bir meşgale aslında... :)