söylenmesi gerektiği için söylenen sözlerden hiç hazzetmediğimi belirtmem gerekir.. kimilerine göre nezaket kuralı olabilir bazı kelimeler ama bence kelimenin anlamlı olması daha önemli.
mesela sabahları karşılaştığımız insanlara "günaydın" demek bir nezaket olarak görülüyor. benim içinse saçma, gereksiz bir söz. ne demek yani? ayaktaysam günün aydın olduğunun farkındayım demektir zaten, birinin bunu hatırlatmasına gerek yok.
kim icat etmiş bu kelimeyi merak etmiyor değilim doğrusu. uyuyan birine denebilir "günaydın" fakat uyanık birine "hayırlı sabahlar" demek daha mantıklı geliyor bana. en azından bir temenni de bulunmuş oluyoruz.
gereksiz bir ayrıntı gibi gelebilir ama sabahları evden çıkınca işe başlayana kadar en az 50 kere bu muhabbete maruz kalıyorum (sıkılmış hissediyor)
oysa bizim dinimizde "aranızda selamı yayın " öğüdü vardır. ilk karşılaştığın kişiye selam verip muhabbete başlamak varken başka sözcüklere gerek yok! olmadı merhaba ile başlayın söze ama bana günaydın demeyin ne olur... o zaman kendimi uyanamamış ve günün aydınlandığını görememiş gibi hissediyorum.. herkesin garip takıntıları vardır. benimki de böyle bir şey....
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder